Ég ákvað því að fara bara hægt í dag og passa að öndunin væri alltaf í lagi. Því um leið og ég verð of móð spring ég, tekst ekki að jafna mig, þó að ég hægi aftur á. Við Birkir lögðum af stað með því markmiði að hlaupa 6 km. Þegar við komum út var frekar mikill vindur og rigning. Finnst frábært að hlaupa í rigningu, bara hressandi, en vindur. Nei, takk!

Við breyttum því leiðinni eftir veðri. Við enduðum með að hlaupa mun lengra en við höfðum ætlað okkur. Vorum nokkuð viss um að við hefðum farið 10 km og vorum bara nokkuð sátt þegar við stoppuðum. Tíminn var reyndar aðeins of stuttur til að við hefðum farið 10 km, en við vildum samt bara trúa því. Þegar við komum svo inn og mældum leiðina, var hún 9.1 km. Það er fín vegalengd, en alls ekki 10 km. Þetta hefði aldrei gerst ef við hefðum verið með hlaupaúr. Ef ég hefði vitað að við ættum svona stutt eftir í 10 km, hefði ég hlaupið áfram. Held að það verði ekki hjá því komist, ég þarf að kaupa hlaupaúr… eða kannski bara iphone… nei, nei ég er ekki með neina tækjadellu þetta er bráðnauðsynlegt svo maður lendi ekki í þessu

Áður en við fórum að hlaupa átti ég stutt en yndislegt samtal við son minn, Ísar Mána:

Ísar: Mamma, ég er svo ánægður þegar þið farið að hlaupa.
Ég: Nú?
Ísar: Ég vil ekki eiga foreldra sem hanga bara í sófanum.

Þetta samtal gladdi mig, því það sýndi hversu jákvæð áhrif þessi hlaup eru að hafa ekki bara á mig, heldur líka fjöldkyldu mína. Bæði Ísar og Katrín hafa fengið að koma með á hjóli, þegar við hlaupum. Þeim finnst alveg jafn spennandi og mér, að sjá hversu langt þau hjóla. Hér er leið dagsins, þessi sem er ekki 10 km.

Birkir bjó til nýjan hlaupa-playlist fyrir mig. Hann var bara nokkuð góður, með mörgum lögum sem mér hefði aldrei dottið í hug að setja á hlaupalista. Eitt af þeim lögum sem mér fannst frábært að hlaupa við, en hefði aldrei sett á listann sjálf, var Borðið þér orma frú Norma. Frábært hlaupalag.

Þið getið spreytt ykkur á prófinu á Fyllefilter.se.

Mæli með henni

Florence + the Machine er ein af uppáhaldshljómsveitunum mínum. Söngkonan, Florence Welch, er með alveg ótrúlega rödd. Fyrir rúmu ári síðan fór ég á tónlistarhátíðan Way Out West, þar sem Florence var að spila. Ég ákvað hins vegar að sjá Robyn í staðinn. Mikið rosalega sé ég eftir því í dag. Rakst á þetta “cover” hjá henni áðan og það er frábært, eins og annað sem hún gerir.

Radísur eru fullar af C-vítamíni og kalíum og því sagðar vera ferlega góðar fyrir hjartað. Tala nú ekki um þegar það er eins og hjarta í laginu. Radísur eiga líka að vera góðar fyrir lifrina og magann og hjálpa til við meltinguna. Þessi leyndist í radísupokanum mínum í dag.

Við Katrín prófuðum að skálda uppskrift af döðlubrauði. Við vorum með nokkrar uppskriftir til hliðsjónar, en skiptum svo bara út hráefnunum. Áttum ferlega flottar ferskar döðlur sem við notuðum í þetta. Í brauðið settum við:

5 dl döðlur
3 dl sjóðandi vatn
3 dl gróft spelt
2 dl tröllahafrar
1 dl bókhveiti
1 dl hakkaðar valhnetur/möndlur
1 dl muskvado/púðursykur
2 stk egg
50 gr kókosfeiti/smjör
1 tsk matarsódi
1 tsk lyftiduft
1 tsk negull
1 tsk kanill

Tók steinana úr döðlunum og lét þær svo liggja í sjóðandi vatna. Næst notaði ég töfrasprotann og maukaði  döðlurnar, hnetur og smá af vatninu . Svo skellti ég öllu í heimilsihjálpina og hrærði með K-stykkinu þar til að það var komin flott áferð á deigið. Svona deig á að vera blautt og hálf fljótandi, ekki eins og venjuleg brauðdeig.

Bakaði í 50-60 min (þar til að þið getið stúngið prjón í án þess að það festist við hann) á 160-180°

Lóa vinkona mín er að kenna yoga og vantaði nokkrar myndir fyrir heimasíðuna sína. Við kíktum því út í fallegu haustveðri og tókum nokkrar myndir. Við völdum ekki alveg réttan tíma dags. Sólin var hátt á lofti sem gerði myndatökuna aðeins erfiðari. Ég náði nokkrum myndum sem ég var sátt við. Ég sá hins vegar fyrir mér að útkoman yrði allt öðruvísi, en þetta var skemmtilegt og góð æfing. Lóa var líka frábært módel og lét ekki kuldann á sig fá. Slóðin á síðuna hennar er yogalund.com

Ef þið eruð í Lundi eða nágrenni mæli ég eindregið með námskeiðunum hennar.